Biofeedback jest nieinwazyjną metodą psychofizjologii stosowanej (niechirurgiczną, niefarmakologiczną) metodą, która trenuje psychiczne, neuropsychiczne i psychosomatyczne funkcje (czy dysfunkcje) na poziomie centralnego układu nerwowego, włącznie z jego dalszymi wpływami na regulacyjne i peryferyjne systemy. Sam system regulacji neuronalnej przedstawia rozgraniczenie obszaru cielesnego i psychicznego, łączy się z wieloma systemami jak układ wydzielania wewnętrznego i układ odpornościowy.
EEG Biofeedback należy do metod uczenia się, a uczenie może wyłącznie nasz mózg wzmocnić. Metoda ta działa w oparciu o fale mózgowe czyli o najwyższe piętro kontroli. Mimo że w metodzie tej zakłada się czujniki na głowę, są one używane wyłącznie do zapisu czynności mózgu. Za pomocą metody EEG Biofeedback dziecko samo uczy się (za pomocą sprzężenia zwrotnego) jak jego własny mózg powinien odpowiednio pracować przy minimalnym zużyciu energii, wykorzystując wszystkie możliwości funkcji poznawczych i optymalizując koncentrację uwagi, pamięć, sen, twórczość, organizację i planowanie swoich poczynań. Z metodą wiąże się również możliwość pomocy dzieciom z zaburzeniami pracy mózgu i chorobami ośrodkowego układu nerwowego. U wielu z nich metoda EEG Biofeedback polepszy znacznie funkcje poznawcze, poprawi jakość życia.
Skuteczność terapii EEG Biofeedback została potwierdzona u 40 rozpoznań klinicznych.m.in.:
EEG Biofeedback jest metodą zaliczaną do technik neurotechnologicznych. Są to technologie wykorzystujące wiedzę medyczną, psychologiczną, pedagogiczną i bioinżynieryjną do ulepszenia funkcji mózgu, przede wszystkim funkcji poznawczych dzięki zmianie jego czynności bioelektrycznej i stymulacji neuroplastyczności. Metoda pozwala na uzyskanie świadomej kontroli w zakresie funkcji mózgu, przebiegającej poza naszą świadomością.
EEG Biofeedback opiera się o elektroencefalografię (EEG) - neurologiczną i psychiatryczną metodę diagnostyki i monitorowania przebiegu leczenia zaburzeń chorobowych. W metodzie tej z precyzyjnie określonych miejsc na głowie są odbierane sygnały bioelektryczne za pomocą czujników (elektrod). Następnie są one wzmacniane w głowicy i przechodzą do komputera gdzie podlegają dalszej obróbce i wzmocnieniu, tak aby można je następnie zarejestrować w postaci krzywej i sklasyfikować statystycznie w poszczególne pasma częstotliwości.
Do systemu EEG Biofeedback jest dołączona przystawka do sprzężenia zwrotnego, która pozwala trenowanemu w graficznej prostej formie wideogry przedstawić stałą i natychmiastową informację o stanie jego czynności bioelektrycznej mózgu tak, aby mógł się nauczyć ją regulować. Celem EEG Biofeedback jest pozytywna, korzystna dla zdrowia regulacja fal mózgu, czyli zmiana wzorca fal mózgowych w procesie treningowym. Metoda EEG Biofeedback pomaga trenowanemu na zasadzie sprzężenia zwrotnego, tj. nagrody za uzyskanie odpowiednich parametrów, uczyć się kierować swoją czynnością bioelektryczną mózgu, zwiększając występowanie pożądanych i hamując występowanie niepożądanych fal mózgu, które łączą się z różnymi zaburzeniami pracy mózgu. Treningi prowadzą stopniowo do harmonizacji i większej stabilizacji czynności mózgu, do szybszego wzbudzenia mózgu oraz do poprawy wzorca bioelektrycznego (EEG) w przypadku jego zaburzenia. Sygnał EEG, odbierany elektrodami przyklejonymi na skórze głowy, jest przetwarzany do formy wideogry przystępnej graficznie zarówno dziecku jak i dorosłemu pacjentowi.
Pacjent śledzi grę na monitorze i próbuje kierować ją własną wolą i umysłem. Za dobrze wykonane zadanie łączące się z powstaniem pożądanych i hamowaniem niepożądanych pasm fal mózgu otrzymuje nagrodę: wideogra mu się udaje, otrzymuje punkty na monitorze. Każdy trening składa się z minimum 10 rundek po 3 minuty - po każdej jest 20 sekundowa przerwa na relaks. W zależności od powagi problemu z którym zgłasza się pacjent, liczba treningów wynosi od 10 do wielokrotności liczby 10 (w ciężkich przypadkach nawet 100).
Historia EEG Biofeedback
Od 75 lat psychofizjologia stosowana wykorzystuje już praktycznie biologiczne sprzężenie zwrotne. Po raz pierwszy metoda biofeedbacku była zastosowana w roku 1935 w USA. Po raz pierwszy EEG Biofeedback został zastosowany w roku 1958 przez Japończyka pracującego w USA Joe Kamiya. Zaobserwował on, że czynność bioelektryczna mózgu EEG może być zmieniona za pomocą sprzężenia zwrotnego przez wysłanie informacji do osoby trenowanej, co spowodowało polepszenie wyników.
