Orteza rehabilitacyjna
umożliwia prowadzenie i wspomaganie ćwiczeń ruchowych
u osób z uszkodzeniem Ośrodkowego Układu Nerwowego, u
których występuje zakłócenie postawy i aktywności
ruchowej. Orteza składa się z kilku elementów:
kamizelki, spodenek, podpór kolanowych i stopnych,
między którymi indywidualnie rozmieszczone są elementy
cięgniste, które w sposób równoważący,
utrudniający, zastępujący, korygujący jak i
wspomagający, działają proprioceptywnie na układ
biomechaniczny pacjenta.
|

|
Poprzez docisk, czyli
tzw. hypergrawitację budowane jest napięcie w centrum,
co z kolei umożliwia pacjentom na zwiększoną kontrolę
nad poszczególnymi elementami ciała jak i podczas ruchu
kodowanie prawidłowych wzorców ruchowych. Odpowiednie
rozmieszczenie elementów cięgnistych pozwala na takie
ustawienie poszczególnych segmentów ciała, które w
sposób najbardziej optymalny umożliwia zapamiętanie
określonych, zgodnych z prawidłowym wzorcem, sekwencji
ruchowych.
|
Do
terapii zostały zakwalifikowane dzieci z zaburzeniami
OUN:
- mózgowe porażenie dziecięce (hemiplegie, diplegie,
porażenie czterokończynowe spastyczne),
- zespół Downa,
- uczniowie z nieprawidłowymi wzorcami ruchowymi i
wadami postawy ciała.
|
 |
Pod
opieką każdego terapeuty jest troje lub czworo dzieci,
z którymi prowadzone są cykliczne zajęcia.
Jeden cykl to ćwiczenia od 2 do 3 razy w tygodniu po 45
minut przez 1 miesiąc. Każdemu dziecku przysługują 3
cykle w ciągu roku szkolnego.
|